Śniadanie robocze z udziałem kierownictwa AACSB i MNiSW oraz władz SGH

kilkanaście osób rozmawia przy stole konferencyjnym, w tle wyświetlana prezentacja

22 czerwca 2026 r. w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie odbyło się śniadanie robocze poświęcone aktualnym wyzwaniom i kierunkom rozwoju szkół biznesu, w którym wzięły udział przedstawicielki najwyższego kierownictwa AACSB International: przewodnicząca i dyrektor generalna Lily Bi oraz wiceprzewodnicząca Eileen McAuliffe oraz podsekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego Andrzej Szeptycki. Gospodarzem spotkania był rektor i prof. SGH dr hab. Piotr Wachowiak. 

Rozmowy dotyczyły kluczowych, bieżących zagadnień związanych z funkcjonowaniem i rozwojem szkół biznesu na świecie. Przedstawicielki AACSB przekazały gospodarzom informacje o najnowszych standardach akredytacyjnych AACSB oraz o ich znaczeniu dla jakości kształcenia, zarządzania szkołami biznesu oraz ich międzynarodowego rozwoju. Ważnym wątkiem rozmów była rola wpływu w standardach AACSB, rozumianego jako realne oddziaływanie badań, ich praktyczne zastosowanie oraz skuteczne upowszechnianie wiedzy poza środowiskiem stricte akademickim. Podkreślano, że w warunkach powszechnego dostępu do narzędzi opartych na sztucznej inteligencji sama produkcja wiedzy będzie coraz mniej kosztowna i coraz łatwiejsza. Tym większego znaczenia nabiorą umiejętności właściwej selekcji informacji, ich interpretacji, krytycznej oceny, praktycznego wykorzystania oraz odpowiedzialnego upowszechniania.

W tym kontekście dyskutowano również o ewaluacji działalności naukowej i akademickiej, w szczególności o sposobach uwzględniania roli oddziaływania w systemach oceny. Zwrócono uwagę na potrzebę bardziej elastycznego modelu, który obejmowałby nie tylko publikacje naukowe, lecz także rezultaty badań zorientowanych na praktykę gospodarczą i społeczną. Jako jeden z możliwych kierunków wskazano m.in. w dyskusji przykład Australii, gdzie 25% oceny stanowiło oddziaływanie, 25% pozyskiwanie środków finansowych na badania, a 50% publikacje. 

Omawiano również kwestie dotyczące oceny nauczycieli akademickich, zasad uwzględniania dorobku publikacyjnego oraz możliwego zwiększenia elastyczności obowiązującego systemu.

Istotną część spotkania poświęcono umiędzynarodowieniu szkół biznesu i uczelni ekonomicznych. Podkreślono, że akredytacje międzynarodowe wspierają nie tylko wymianę studentów i pracowników, ale również tworzenie trwałych relacji instytucjonalnych, wspólnych projektów oraz długofalowych partnerstw akademickich. W tym kontekście wspomniano także o inicjatywie CIVICA – The European University of Social Sciences. Odwołano się również do rozwiązań stosowanych w innych krajach, wskazując przykład Tajwanu, gdzie posiadanie akredytacji AACSB zwalnia instytucję z obowiązku przechodzenia lokalnej akredytacji. Zauważono zarazem, że modele uznawalności akredytacji międzynarodowych są w poszczególnych państwach zróżnicowane.

W dyskusji dotyczącej polskiego szkolnictwa wyższego zwrócono uwagę na rosnącą liczbę studentów międzynarodowych. Ich udział w Polsce szacowany jest obecnie na około 8–9%, co oznacza wzrost z kilku tysięcy do ponad 100 tys. na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. Podkreślano potrzebę bardziej świadomego i strategicznego podejścia do pozyskiwania studentów zagranicznych oraz wykorzystywania inspiracji płynących z doświadczeń światowych. Zauważono przy tym, że Polska przyciąga studentów międzynarodowych, którzy po ukończeniu studiów często chcą pozostać w naszym kraju i podjąć tu pracę; w Unii Europejskiej podobny model przyciągania i zatrzymywania talentów obserwowany jest obecnie również w Irlandii.

Dużo uwagi poświęcono także konieczności zachowania elastyczności programów kształcenia. Wskazano, że tempo zmian technologicznych, gospodarczych i społecznych jest tak duże, iż program studiów może częściowo stracić aktualność jeszcze w trakcie typowego, trzyletniego cyklu kształcenia. W związku z tym coraz większe znaczenie powinno mieć rozwijanie zdolności zadawania właściwych pytań, krytycznego myślenia, rozumienia złożonych problemów oraz adaptacji do szybko zmieniających się warunków.

W tym kontekście szeroko omawiano konsekwencje rozwoju sztucznej inteligencji dla szkół biznesu i kształcenia przyszłych liderów. Podkreślano, że obok tradycyjnie rozumianej inteligencji poznawczej, czyli IQ, coraz większą rolę odgrywa EQ (inteligencja emocjonalna) oraz AQ – zdolność adaptacyjna. Przewidywanie zmian, wizja, odpowiedzialne przywództwo, umiejętność nadawania kierunku działania oraz właściwa ocena konsekwencji decyzji pozostaną w dużej mierze kompetencjami ludzkimi. Jednocześnie zwrócono uwagę, że liderzy organizacji działają dziś pod silną presją optymalizacji kosztów, co dodatkowo przyspiesza wdrażanie rozwiązań technologicznych i automatyzacji.

Przedstawiono także działania podejmowane przez SGH w obszarze sztucznej inteligencji, w tym rozwój AI Lab, jako wyraz świadomości znaczenia tej technologii dla przyszłości kształcenia i badań. W dyskusji omawiano sposoby wspierania przez AACSB szkół biznesu w rozwijaniu kompetencji przyszłości, w tym kompetencji związanych z AI. Wskazano również możliwości większego zaangażowania przedstawicieli uczelni w aktywność AACSB, m.in. poprzez wolontariat oraz uczestnictwo w pracach Regional Advisory Board.

W końcowej części spotkania rektor SGH Piotr Wachowiak wręczył przewodniczącej AACSB Lily Bi pamiątkowy medal z okazji obchodzonego w tym roku 120-lecia SGH.

dr hab. Marcin Wojtysiak-Kotlarski, prof. SGH, kierownik projektów akredytacyjnych AACSB, EQUIS, BGA oraz certyfikacji BSIS Impact

FOT. Piotr Potapowicz, SGH