Jak w zdobywaniu wyższego wykształcenia skutecznie wspierać osoby z różnych grup społecznych, w tym osoby z niepełnosprawnościami, doświadczające kryzysów zdrowia psychicznego czy osoby neuroróżnorodne? Odpowiedzi na te pytania poszukiwały przedstawicielki SGH podczas wizyty w London School of Economics and Political Science.
W dniach 1–3 września 2026 r. dr Edyta Zduńska-Leseux z Kolegium Gospodarki Światowej oraz dr Justyna Kapturkiewicz z Biura ds. Dostępności i Wsparcia Osób z Niepełnosprawnościami uczestniczyły w warsztatach i spotkaniach eksperckich w LSE. Wizyta odbyła się w ramach projektu CIVICA4All i służyła poznaniu rozwiązań stosowanych przez uczelnię partnerską oraz wymianie doświadczeń w zakresie dostępności i włączenia społecznego.
Program wizyty miał przede wszystkim praktyczny charakter. Obejmował spotkania z zespołami zajmującymi się kwestiami równości, różnorodności i włączenia oraz ds. niepełnosprawności i zdrowia psychicznego. Rozmowy dotyczyły także Access and Participation Plan (planu dostępności i uczestnictwa, służącemu wyrównywaniu szans edukacyjnych przede wszystkim studentom krajowym z grup niedostatecznie reprezentowanych w szkolnictwie wyższym), racjonalnych usprawnień, orientacji osób niewidomych w przestrzeni kampusu oraz mentoringu studentów neuroróżnorodnych.
Szczególnie interesujące jest podejście do dostępności oparte na działaniu z wyprzedzeniem, a nie wyłącznie na reagowaniu na zgłaszane potrzeby. LSE stara się identyfikować potencjalne bariery i planować rozwiązania uwzględniające różnorodne potrzeby studentów jeszcze przed pojawieniem się konkretnych trudności. Podejście to, wynikające z ustawy o równości z 2010 r. (Equality Act), stanowi jeden z fundamentów polityki dostępności uczelni. Działanie proaktywne zamiast reaktywnego może być ważną inspiracją również dla polskich szkół wyższych.
Istotnym rozwiązaniem w LSE jest wspomniany Access and Participation Plan, który obejmuje cały cykl życia studenta: od dostępu do kształcenia, przez przebieg i ukończenie studiów, po rezultaty zawodowe. LSE koncentruje się m.in. na osobach z rodzin o niskich dochodach, studentach z niepełnosprawnościami, z doświadczeniem pieczy zastępczej czy pozbawionych wsparcia rodzinnego. Dla poszczególnych grup określane są cele i działania obejmujące m.in. rekrutację, stypendia i mentoring.
Ciekawym przykładem jest także wsparcie akademickie dla uczniów o odmienności neurologicznej (Neurodivergent Student Academic Mentoring). Studenci neuroróżnorodni wspierają w nim młodszych kolegów, m.in. w organizacji nauki, zarządzaniu czasem, budowaniu dobrostanu i odnajdywaniu się na uczelni. Program wzmacnia nie tylko indywidualne kompetencje, lecz także poczucie przynależności do społeczności akademickiej.
Doświadczenia z LSE stanowią inspirację dla działań w projekcie CIVICA4All oraz dalszego rozwijania dostępności i inkluzywności SGH. Pokazują, że skuteczna polityka równości szans wymaga zarówno indywidualnego wsparcia studentów, jak i strategicznego podejścia obejmującego całą uczelnię, opartego na współpracy różnych jednostek, analizie danych i aktywnym udziale studentów. Inspiracje te są szczególnie cenne ze względu na zbliżony profil LSE i SGH, specjalizujących się w naukach społecznych i ekonomicznych oraz kształcących przyszłych liderów życia publicznego, w tym gospodarczego.
